nieuws
Monsterscore van ‘t 6e tegen Workum!
Een koude maar schitterende zaterdag in Mei bracht ons naar ons prachtige 3e veld om daar de trots van Workum aan onze zegekar te binden. Een kijkje op de ranglijst leert ons dat we nog kans hebben om de 4e plek te bemachtigen en dat is gewoon een prachtige plaats voor dit team van jonge honden.
Een koude maar schitterende zaterdag in Mei bracht ons naar ons prachtige 3e veld om daar de trots van Workum aan onze zegekar te binden. Een kijkje op de ranglijst leert ons dat we nog kans hebben om de 4e plek te bemachtigen en dat is gewoon een prachtige plaats voor dit team van jonge honden. Chris kras had weer een mooie opstelling uit de hoed getoverd: Tim Tyson stond op de kool, met daarvoor van links naar rechts, Peejee, Chris Kras, Pamavada en Rooie. Op het middenveld stonden Michiel en Hans’zeldentotnooit’Smoor terwijl Focking Frenkel op zijn favoriete positie van Mid-mid stond gepositioneerd. Voorin hadden we Robbie, Colaatje Tic en Pessa. De bankzitters waren Maurice, Timothie en ondertekende.
Het 6e ging voortvarend van start, Workum werd van het kastje naar de muur gestuurd en aanvalsgolf naar aanvalsgolf tartte de vijandelijke verdedigers. In de 3e minuut al besloot Robbie dat hij de 1-0 ging maken. Via een leuk lopende aanval kwam hij op randje 16 vrij te staan voor de kool en schoot de bal met de fijngevoeligheid van een violist via de lat het net in. 3e minuut 1-0, en zelfs na dit aantal schamele minuten is het al verdiend te noemen. Een minuut later dacht Robbie dat het tijd was voor een 2-0 voorsprong. Weer een leuke aanval via Pessa en Frenkel bracht de bal bij Robbie die cool bleef in de 1 op 1 situatie en de 2-0 binnenschoof. Opzich nog een prima prestatie aangezien hij aan de dood ontsnapte toen hij ternauwernood aan een woest inlopende klerenkast van 2 bij 2 ontkwam.
Dit verslag verwordt eigenlijk tot een opsomming van de kools, want 3 minuten later was het alweer tijd voor de 3-0. Kunstenaar Frenkel stuurt op een artistieke manier Pessa weg die vanaf de middellijn alleen op de keepert afliep en beheerst de 3-0 binnenschoof. 7 minuten onderweg en er al 3 inliggen; een monsterscore was in de maak! Daarna gingen we onder aanvoering van de motoren in de as Pamavada, Chris Kras en Frenkel door met ontzettend veel druk zetten. Aanval na aanval en Workum kreeg alleen even de bal op onze helft toen Peejee het nodig vond om de bal richting onze kool te huffen. De corner die daaruit volgde werd echter zó dramatisch uitgevoerd dat alleen onze lachspieren erdoor belast werden. De 16e minuut was weer een mooi momentje voor de trouw toegestroomde schare kijkers voor het 6e: Hans’zeldentotnooit’Smoor stuurde Robbie weg die geen fouten maakte en de bal resoluut achter de keepert schoot. In de 16e minuut een hattrick voor Robbie, maar eigenlijk een hattrick voor het team dat de trots van Workum tot op het bot vernederde.
En de trein van het 6e denderde voort: vooral over links met Peejee, Michiel en Pessa. De rechterkant had soms wat meer moeite met zichzelf en dat uitte zich dan in Hansie-shuffle bewegingen. Rooie had daar zelfs nog een mooie beweging aan toegevoegd en dus noemen we hem dan uiterst origineel de Rooie-shuffle. Over mooie dansbewegingen gesproken: Chris Kras blies de geest van Lothar Matthëus nieuw leven in, hij presteerde het om een zó opzichtige schwalbe te produceren dat zelfs de honden daar geen brood van lustten. Natuurlijk werd er knipogend aan de kant nogal geappelleerd voor een penalty wat voor de Workumse aanvoerder Marcel reden was om Chris de huid vol te foeteren. Scheids Fockemaar liet echter gewoon het spel doorgaan. De wedstrijd ging verder, er waren veel combinaties en we tikten lekker over alleen de ‘’verlossende’’ 5-0 bleef uit. Ondertussen was het aan de kant aangenaam vertoeven met de slappe verhalen kantine-verhalen van Boukje en de altijd schuine moppen tappende Wierd. De enige die het team nog wat aanwijzingen gaf en coachte was Sikkes die hiermee wel een schouderklopje verdiend, bij deze. Met 4-0 gingen we ook de rust in ondanks een schat van kansen op de 5-0.
In de tweede helft nam Sikkes de honneurs waar omdat ondertekende ook even tegen een bal aan mocht gaan lopen. Hij kwam erin voor Rooie terwijl Maurice er voor Hans’zeldentotnooit’Smoor inkwam die meteen lekker van de zon kon profiteren. Timothie kwam erin voor Colaatje Tic.
Maurice kon niet duidelijker laten zien aan de coaches waarom hij altijd in de basis moet starten: een aanval vanaf de aftrap werd door onze killer vakkundig gepromoveerd tot kool. 45e minuut 5-0! Een schitterende binnenkomst voor Maurice, en het 6e kon naar de dubbele cijfers. 3 minuten later was het de beurt aan de tweede invaller Timothie: een kansloos schot uit een kansloze hoek werd door de keeper uit medelijden maar in de eigen kool gedrukt. Ook een kool voor de andere invaller dus en na 50 minuten stond er een 6-0 genoteerd op het denkbeeldige scorebord van het 3e veld. ONS ging driftig door met aanvallen en Workum was, ik kan het niet genoeg benadrukken, kansloos. Zo experimenteerden we wat met de buitenspelval, schieten op de kool en het verder vernederen van de tegenstander. Workum zwalkte, alleen was er 1 rots in de branding waar ze nog op konden bouwen: de trotse aanvoerder Marcel. Deze noeste werker grossierde in het geven van sublieme steekballetjes, het geven van opbouwende feedback en had volgens mij gewoon een hele positieve kijk op het leven. Leuk dat er zulke ‘’fijne’’ personen op het veld rondlopen.
In de 65e minuut was er een tweede kool van Pessa die een slecht uitgevoerde corner, gevolgd door een nog slechter uitverdedigen besloot met een doffe knal vanaf randje 16. 7-0 en er werd vanaf de kant door het massaal toegestroomde publiek gescandeerd dat we de 10 vol moesten gaan maken!
Leuke stimulans natuurlijk en Robbie had nog niet gescoord in de tweede helft: een prachtige aanval van Chris Kras op Timothie die de bal terugkaatste waarop Chris vrij kon doorlopen op de kool. Hij raakte echter jammerlijk de paal maar een oplettende Robbie prikte de bal binnen. 8-0, wat een score na een dik uur spelen! Het leek echter of door de 8ste tegenkool Workum wakker was geworden: een leuk aanvalletje bracht de Workumse spits in stelling die zo schrok van de mogelijkheid dat hij de bal richting de King-fabriek torpedeerde. Jammer voor Workum, maar er gloort door deze opleving weer wat hoop aan het einde van hun miserabele tunnel. Het 6e ging lekker door en zelfs de back in de vorm van Barman profileerde zich steeds meer als directe concurrent voor Rooie met zijn constante doorstomen en gevaarlijke schoten richting kool. Workum ging zich echter steeds meer ergeren aan de vermeende scheidrechterlijke dwalingen en schoof hun collectieve wanprestatie daar maar op af. Een beetje triest want als je na de 8-0 nog de scheids er de schuld van wil geven, tja dan bist gewoan un josti. Wij gingen echter door met onze voeten laten spreken: in de 82e minuut maakte Pessa zijn 3e doelpunt na een soepele combinatie door de as van hun verdediging. Prachtige uitslag is dit natuurlijk al, maar we hadden nog 8 minuten over. Zou de 10 doelpuntengrens dan toch nog beslecht worden? Wie anders dan onze eigen kooltjesdief Maurice zou voor de kers op de taart, de kroon op het werk en de schuimkraag op de gouden rakker zorgen! Maurice werd zorgvuldig in stelling gebracht en schoot op fraaie wijze de 10-0 binnen! Fockemaar vond dat het leed nu wel beslecht was en floot voor de laatste maal.
Een monsterscore voor het 6e dus en we staan nu zeer solide in de top5. Nog een paar wedstrijdjes te gaan en dan volgt het trainingskamp eind mei in Franeker wat ook het einde van de voetbaljaargang zal betekenen. De wedstrijd was een walk-over die zijn weerga niet kent, en de eerste overwinning met dubbele cijfers is een keihard feit in het nog prille bestaan van het team. Forza ONS 6!
Uw razende reporter,
AB
Het 6e ging voortvarend van start, Workum werd van het kastje naar de muur gestuurd en aanvalsgolf naar aanvalsgolf tartte de vijandelijke verdedigers. In de 3e minuut al besloot Robbie dat hij de 1-0 ging maken. Via een leuk lopende aanval kwam hij op randje 16 vrij te staan voor de kool en schoot de bal met de fijngevoeligheid van een violist via de lat het net in. 3e minuut 1-0, en zelfs na dit aantal schamele minuten is het al verdiend te noemen. Een minuut later dacht Robbie dat het tijd was voor een 2-0 voorsprong. Weer een leuke aanval via Pessa en Frenkel bracht de bal bij Robbie die cool bleef in de 1 op 1 situatie en de 2-0 binnenschoof. Opzich nog een prima prestatie aangezien hij aan de dood ontsnapte toen hij ternauwernood aan een woest inlopende klerenkast van 2 bij 2 ontkwam.
Dit verslag verwordt eigenlijk tot een opsomming van de kools, want 3 minuten later was het alweer tijd voor de 3-0. Kunstenaar Frenkel stuurt op een artistieke manier Pessa weg die vanaf de middellijn alleen op de keepert afliep en beheerst de 3-0 binnenschoof. 7 minuten onderweg en er al 3 inliggen; een monsterscore was in de maak! Daarna gingen we onder aanvoering van de motoren in de as Pamavada, Chris Kras en Frenkel door met ontzettend veel druk zetten. Aanval na aanval en Workum kreeg alleen even de bal op onze helft toen Peejee het nodig vond om de bal richting onze kool te huffen. De corner die daaruit volgde werd echter zó dramatisch uitgevoerd dat alleen onze lachspieren erdoor belast werden. De 16e minuut was weer een mooi momentje voor de trouw toegestroomde schare kijkers voor het 6e: Hans’zeldentotnooit’Smoor stuurde Robbie weg die geen fouten maakte en de bal resoluut achter de keepert schoot. In de 16e minuut een hattrick voor Robbie, maar eigenlijk een hattrick voor het team dat de trots van Workum tot op het bot vernederde.
En de trein van het 6e denderde voort: vooral over links met Peejee, Michiel en Pessa. De rechterkant had soms wat meer moeite met zichzelf en dat uitte zich dan in Hansie-shuffle bewegingen. Rooie had daar zelfs nog een mooie beweging aan toegevoegd en dus noemen we hem dan uiterst origineel de Rooie-shuffle. Over mooie dansbewegingen gesproken: Chris Kras blies de geest van Lothar Matthëus nieuw leven in, hij presteerde het om een zó opzichtige schwalbe te produceren dat zelfs de honden daar geen brood van lustten. Natuurlijk werd er knipogend aan de kant nogal geappelleerd voor een penalty wat voor de Workumse aanvoerder Marcel reden was om Chris de huid vol te foeteren. Scheids Fockemaar liet echter gewoon het spel doorgaan. De wedstrijd ging verder, er waren veel combinaties en we tikten lekker over alleen de ‘’verlossende’’ 5-0 bleef uit. Ondertussen was het aan de kant aangenaam vertoeven met de slappe verhalen kantine-verhalen van Boukje en de altijd schuine moppen tappende Wierd. De enige die het team nog wat aanwijzingen gaf en coachte was Sikkes die hiermee wel een schouderklopje verdiend, bij deze. Met 4-0 gingen we ook de rust in ondanks een schat van kansen op de 5-0.
In de tweede helft nam Sikkes de honneurs waar omdat ondertekende ook even tegen een bal aan mocht gaan lopen. Hij kwam erin voor Rooie terwijl Maurice er voor Hans’zeldentotnooit’Smoor inkwam die meteen lekker van de zon kon profiteren. Timothie kwam erin voor Colaatje Tic.
Maurice kon niet duidelijker laten zien aan de coaches waarom hij altijd in de basis moet starten: een aanval vanaf de aftrap werd door onze killer vakkundig gepromoveerd tot kool. 45e minuut 5-0! Een schitterende binnenkomst voor Maurice, en het 6e kon naar de dubbele cijfers. 3 minuten later was het de beurt aan de tweede invaller Timothie: een kansloos schot uit een kansloze hoek werd door de keeper uit medelijden maar in de eigen kool gedrukt. Ook een kool voor de andere invaller dus en na 50 minuten stond er een 6-0 genoteerd op het denkbeeldige scorebord van het 3e veld. ONS ging driftig door met aanvallen en Workum was, ik kan het niet genoeg benadrukken, kansloos. Zo experimenteerden we wat met de buitenspelval, schieten op de kool en het verder vernederen van de tegenstander. Workum zwalkte, alleen was er 1 rots in de branding waar ze nog op konden bouwen: de trotse aanvoerder Marcel. Deze noeste werker grossierde in het geven van sublieme steekballetjes, het geven van opbouwende feedback en had volgens mij gewoon een hele positieve kijk op het leven. Leuk dat er zulke ‘’fijne’’ personen op het veld rondlopen.
In de 65e minuut was er een tweede kool van Pessa die een slecht uitgevoerde corner, gevolgd door een nog slechter uitverdedigen besloot met een doffe knal vanaf randje 16. 7-0 en er werd vanaf de kant door het massaal toegestroomde publiek gescandeerd dat we de 10 vol moesten gaan maken!
Leuke stimulans natuurlijk en Robbie had nog niet gescoord in de tweede helft: een prachtige aanval van Chris Kras op Timothie die de bal terugkaatste waarop Chris vrij kon doorlopen op de kool. Hij raakte echter jammerlijk de paal maar een oplettende Robbie prikte de bal binnen. 8-0, wat een score na een dik uur spelen! Het leek echter of door de 8ste tegenkool Workum wakker was geworden: een leuk aanvalletje bracht de Workumse spits in stelling die zo schrok van de mogelijkheid dat hij de bal richting de King-fabriek torpedeerde. Jammer voor Workum, maar er gloort door deze opleving weer wat hoop aan het einde van hun miserabele tunnel. Het 6e ging lekker door en zelfs de back in de vorm van Barman profileerde zich steeds meer als directe concurrent voor Rooie met zijn constante doorstomen en gevaarlijke schoten richting kool. Workum ging zich echter steeds meer ergeren aan de vermeende scheidrechterlijke dwalingen en schoof hun collectieve wanprestatie daar maar op af. Een beetje triest want als je na de 8-0 nog de scheids er de schuld van wil geven, tja dan bist gewoan un josti. Wij gingen echter door met onze voeten laten spreken: in de 82e minuut maakte Pessa zijn 3e doelpunt na een soepele combinatie door de as van hun verdediging. Prachtige uitslag is dit natuurlijk al, maar we hadden nog 8 minuten over. Zou de 10 doelpuntengrens dan toch nog beslecht worden? Wie anders dan onze eigen kooltjesdief Maurice zou voor de kers op de taart, de kroon op het werk en de schuimkraag op de gouden rakker zorgen! Maurice werd zorgvuldig in stelling gebracht en schoot op fraaie wijze de 10-0 binnen! Fockemaar vond dat het leed nu wel beslecht was en floot voor de laatste maal.
Een monsterscore voor het 6e dus en we staan nu zeer solide in de top5. Nog een paar wedstrijdjes te gaan en dan volgt het trainingskamp eind mei in Franeker wat ook het einde van de voetbaljaargang zal betekenen. De wedstrijd was een walk-over die zijn weerga niet kent, en de eerste overwinning met dubbele cijfers is een keihard feit in het nog prille bestaan van het team. Forza ONS 6!
Uw razende reporter,
AB
