nieuws
Column
Afscheid van echt gras, een nieuw tijdperk breekt aanZaterdag 11 oktober 2008, half vijf ’s middags. Zonder dat velen het zich gerealiseerd zullen hebben is op dat moment een tijdperk afgesloten. ONS Sneek 1 voetbalde thuis voor het laatst op echt gras. Er werd afscheid genomen van het derde veld met een 1-0 overwinning op naamgenoot Oranje Nassau Groningen. Het derde veld dat vanaf april dienst deed als hoofdveld, omdat vanaf dat moment de werkzaamheden begonnen op veld 1.
door Jan Flikkema
Het veld heeft zich prima gehouden tijdens de actieve dienstperiode als tijdelijk hoofdveld. Nu was die locatie ook wel wat gewend. Ik heb er menig kilometer afgelegd als speler van ‘t 5e, 6e of 7e (de naam van ons team veranderde nog wel eens, de samenstelling daarentegen niet). Die kilometers zijn afgelegd over een periode van een jaar of 8, dus zal ik per saldo op ongeveer hetzelfde aantal kilometers komen als de gemiddelde ONS Sneek 1 speler die er het afgelopen half jaar zijn kunsten vertoonde.
Roemruchte namen maakten deel uit van die vriendenploeg. Sietze de Boer als doelman, later opgevolgd door Willem ‘de Panter’ Elzinga. Tjalling Yntema die achterin een niet te passeren duo vormde met Gerard ( alles op kniehoogte) van Leeuwen. En toen Gerard afscheid nam (reden nog steeds onduidelijk), werd zijn taak zonder enig problemen over genomen door zijn jongere broertje Egbert. Na al die jaren ben ik er nog steeds niet uit wie van die twee de gemeenste was. Qua hardheid moeten beiden, en ook andere blokken beton als Peter ‘Souf’ Wiersma en Jan Hoitema het afleggen tegen Ronald van Dijk. Typisch zo’n speler waarvan je blij was dat je niet tegen maar met hem speelde. Met zijn maat 48 hoorde en voelde je hem van verre aankomen. En als hij zijn tegenstander raakte gebeurde dat altijd in volstrekte onschuld, maar wel zodanig dat het slachtoffer vaak niet verder kon. Lolke ‘Knoet’ Cnossen, Bernard Homans, Johan Rienstra, Jacco (Takkie) Hartman, Albert Sijbesma, Paul Bouman, Peter de Jong, Sipke ‘Meester’ Eekma en Harm Postma en Derk Schram (beiden ons helaas veel te vroeg ontvallen) en ondergetekende maakten de groep compleet. Misschien vergeet ik nog een paar namen, excuus daarvoor! En dit natuurlijk onder de bezielende leiding van eerst Harry Wierda en Jan Groninger en daarna Sietse Leenstra. Ik heb nog 1 naam niet genoemd: Ronald de Haan. Een speler die na een aantal seizoenen deel te hebben uitgemaakt van de A-selectie bij ons kwam afbouwen. En waar wij dachten veel van Ronald te kunnen leren, bleek het juist andersom te zijn. Want het laatste nieuws van en over Ronald de Haan is dat hij – inmiddels actief voor WPB 2 – voor 6 wedstrijden geschorst is. Het kan niet anders dan dat hij zijn ervaring opgedaan in onze ploeg bij WPB in praktijk heeft gebracht. Kortom, voor de huidige spelers van ONS Sneek 1 mag het een eer genoemd worden om op ‘ons’ veld te mogen spelen.
Maar die tijd is voorbij. Vanaf nu werkt het 1e elftal haar thuiswedstrijden af op kunstgras. En daarmee is een nieuw tijdperk aangebroken. Voor onze vereniging is het een zegen, het kunstgras. We krijgen de beschikking over een fantastische accommodatie met de allerbeste kwaliteit kunstgras en maar liefst 8 lichtmasten. Morgenavond – dinsdag 14 oktober – zal er voor het eerst een wedstrijd gespeeld worden op het nieuwe veld. Tegenstander is Nijland. Zaterdag 18 oktober komen de amateurs van Ajax op bezoek. Op 15 november, thuis tegen Harkemase Boys, wordt het veld officieel in gebruik genomen. Tegelijk met de nieuwe hoofdtribune. En dus nooit meer na een forse regenbui tot de enkels in de drek, ronddobberende eenden of een keihard veld na een periode van droogte, maar altijd een goed bespeelbaar kunstgrasveld.
Maar ik kan het niet laten om ook even terug te denken aan onze eigen kampioenswedstrijd in – ik dacht – 1998. Het was verschrikkelijk weer, werden geteisterd door zware regenbuien. En wanneer het even niet regende, dan hagelde het. We wonnen uiteindelijk met 11-1 van Rijperkerk, waarmee de titel in de reserve 5e klasse een feit was. Ik weet zeker dat ons dat - gezien het fysiek van de gemiddelde speler van die ploeg – op kunstgras nooit gelukt was.
Het veld heeft zich prima gehouden tijdens de actieve dienstperiode als tijdelijk hoofdveld. Nu was die locatie ook wel wat gewend. Ik heb er menig kilometer afgelegd als speler van ‘t 5e, 6e of 7e (de naam van ons team veranderde nog wel eens, de samenstelling daarentegen niet). Die kilometers zijn afgelegd over een periode van een jaar of 8, dus zal ik per saldo op ongeveer hetzelfde aantal kilometers komen als de gemiddelde ONS Sneek 1 speler die er het afgelopen half jaar zijn kunsten vertoonde.
Roemruchte namen maakten deel uit van die vriendenploeg. Sietze de Boer als doelman, later opgevolgd door Willem ‘de Panter’ Elzinga. Tjalling Yntema die achterin een niet te passeren duo vormde met Gerard ( alles op kniehoogte) van Leeuwen. En toen Gerard afscheid nam (reden nog steeds onduidelijk), werd zijn taak zonder enig problemen over genomen door zijn jongere broertje Egbert. Na al die jaren ben ik er nog steeds niet uit wie van die twee de gemeenste was. Qua hardheid moeten beiden, en ook andere blokken beton als Peter ‘Souf’ Wiersma en Jan Hoitema het afleggen tegen Ronald van Dijk. Typisch zo’n speler waarvan je blij was dat je niet tegen maar met hem speelde. Met zijn maat 48 hoorde en voelde je hem van verre aankomen. En als hij zijn tegenstander raakte gebeurde dat altijd in volstrekte onschuld, maar wel zodanig dat het slachtoffer vaak niet verder kon. Lolke ‘Knoet’ Cnossen, Bernard Homans, Johan Rienstra, Jacco (Takkie) Hartman, Albert Sijbesma, Paul Bouman, Peter de Jong, Sipke ‘Meester’ Eekma en Harm Postma en Derk Schram (beiden ons helaas veel te vroeg ontvallen) en ondergetekende maakten de groep compleet. Misschien vergeet ik nog een paar namen, excuus daarvoor! En dit natuurlijk onder de bezielende leiding van eerst Harry Wierda en Jan Groninger en daarna Sietse Leenstra. Ik heb nog 1 naam niet genoemd: Ronald de Haan. Een speler die na een aantal seizoenen deel te hebben uitgemaakt van de A-selectie bij ons kwam afbouwen. En waar wij dachten veel van Ronald te kunnen leren, bleek het juist andersom te zijn. Want het laatste nieuws van en over Ronald de Haan is dat hij – inmiddels actief voor WPB 2 – voor 6 wedstrijden geschorst is. Het kan niet anders dan dat hij zijn ervaring opgedaan in onze ploeg bij WPB in praktijk heeft gebracht. Kortom, voor de huidige spelers van ONS Sneek 1 mag het een eer genoemd worden om op ‘ons’ veld te mogen spelen.
Maar die tijd is voorbij. Vanaf nu werkt het 1e elftal haar thuiswedstrijden af op kunstgras. En daarmee is een nieuw tijdperk aangebroken. Voor onze vereniging is het een zegen, het kunstgras. We krijgen de beschikking over een fantastische accommodatie met de allerbeste kwaliteit kunstgras en maar liefst 8 lichtmasten. Morgenavond – dinsdag 14 oktober – zal er voor het eerst een wedstrijd gespeeld worden op het nieuwe veld. Tegenstander is Nijland. Zaterdag 18 oktober komen de amateurs van Ajax op bezoek. Op 15 november, thuis tegen Harkemase Boys, wordt het veld officieel in gebruik genomen. Tegelijk met de nieuwe hoofdtribune. En dus nooit meer na een forse regenbui tot de enkels in de drek, ronddobberende eenden of een keihard veld na een periode van droogte, maar altijd een goed bespeelbaar kunstgrasveld.
Maar ik kan het niet laten om ook even terug te denken aan onze eigen kampioenswedstrijd in – ik dacht – 1998. Het was verschrikkelijk weer, werden geteisterd door zware regenbuien. En wanneer het even niet regende, dan hagelde het. We wonnen uiteindelijk met 11-1 van Rijperkerk, waarmee de titel in de reserve 5e klasse een feit was. Ik weet zeker dat ons dat - gezien het fysiek van de gemiddelde speler van die ploeg – op kunstgras nooit gelukt was.
