nieuws
Het zoet van de nederlaag
Zaterdag 26 september 2009, 16.15 uur. In de kleedkamer onder de hoofdtribune van v.v. Drachten zitten veertien jonge kerels stil en verslagen op de bankjes. Zo juist heeft B1 met 3-2 verloren, terwijl het drie minuten eerder nog 2-1 voor de oranjehemden was. We kunnen het niet geloven. Er is goed gespeeld, met discipline, en tegen een fysiek sterke tegenstander liet B1 zien dat het een mooie ploeg is, een mix van talent en wilskracht.
En dan toch verliezen, voetbal kan hard zijn. Echte verwijten kunnen we onszelf niet maken, al lieten wij bij een 2-1 voorsprong enkele riante kansen op 3-1 liggen en hadden we in de slotfase misschien meedogenlozer moeten zijn. En dan die stilte in de kleedkamer, stuk voor stuk kapot van de inspanning en van het verlies. Woorden van troost komen niet aan, het moet verwerkt worden. Dit is sport, dit is ten onder gaan, een bittere pil.
En toch kan zo'n nederlaag ook mooi zijn en een eerste stap op weg naar herstel. Na vijf wedstrijden zes punten, dat is niet veel. De start van de competitie is moeilijker dan de meesten verwacht hadden. Tegenstanders bieden net wat meer weerstand dan wij, dat lijkt het verschil tussen winnen en verliezen te zijn. En scoren, dan moet ook beter. Maar wie de ranglijst na vier, vijf wedstrijden bekijkt, ziet dat er veel teams zijn die niet of nauwelijks voor elkaar onder doen. De nederlagen tegen de koplopers Drachten en FVC hadden absoluut niet gehoeven en het is de kunst, ook voor trainer en leider, om lessen te trekken. Want nadat je ten onder bent gegaan en zwijgend het verlies hebt moeten pakken, sta je weer op en kijk je vooruit naar de volgende wedstrijd. Kop ervoor! Er zijn dit seizoen nog veel wedstrijden te spelen. Als we samen voor elkaar knokken en het spel spelen zoals het moet, dan volgen de overwinningen. Niet vanzelf, individuele klasse is belangrijk, maar uiteindelijk gaat het om de teamprestatie.
Die prestatie was er zaterdag in Drachten wel degelijk, dat moeten we niet vergeten. B1 stond er, stroopte de mouwen op, domineerde delen van de wedstrijd en toonde inzet. Als we die lijn doorzetten, dan komen de punten.
Tom Harkema
En toch kan zo'n nederlaag ook mooi zijn en een eerste stap op weg naar herstel. Na vijf wedstrijden zes punten, dat is niet veel. De start van de competitie is moeilijker dan de meesten verwacht hadden. Tegenstanders bieden net wat meer weerstand dan wij, dat lijkt het verschil tussen winnen en verliezen te zijn. En scoren, dan moet ook beter. Maar wie de ranglijst na vier, vijf wedstrijden bekijkt, ziet dat er veel teams zijn die niet of nauwelijks voor elkaar onder doen. De nederlagen tegen de koplopers Drachten en FVC hadden absoluut niet gehoeven en het is de kunst, ook voor trainer en leider, om lessen te trekken. Want nadat je ten onder bent gegaan en zwijgend het verlies hebt moeten pakken, sta je weer op en kijk je vooruit naar de volgende wedstrijd. Kop ervoor! Er zijn dit seizoen nog veel wedstrijden te spelen. Als we samen voor elkaar knokken en het spel spelen zoals het moet, dan volgen de overwinningen. Niet vanzelf, individuele klasse is belangrijk, maar uiteindelijk gaat het om de teamprestatie.
Die prestatie was er zaterdag in Drachten wel degelijk, dat moeten we niet vergeten. B1 stond er, stroopte de mouwen op, domineerde delen van de wedstrijd en toonde inzet. Als we die lijn doorzetten, dan komen de punten.
Tom Harkema
